سه شنبه ۴ ارديبهشت ۱۴۰۳ - 23 Apr 2024
 
۰

"روهینگیا" را می شناسید؟

شنبه ۲ خرداد ۱۳۹۴ ساعت ۱۱:۳۹
کد مطلب: 423976
جهان ساخته دست بشر در قرن ۲۱، جهانی بحران زده است؛ جنگ و کشمکش بر سر قدرت در هرگوشه از جهان دیده می‌شود و نتیجه ادامه این شرایط، چیزی جز کشتار انسان‌های بی‌گناه و آواره شدن آنها نبوده است.
"روهینگیا" را می شناسید؟
به گزارش جهان به نقل از همشهری، طي ماه‌هاي اخير بسياري از رسانه‌ها به بحران مهاجران در درياي مديترانه پرداخته اند؛ در سوي ديگري از جهان، در منطقه جنوب شرق آسيا بحراني ديگر در جريان است كه نيازمند اقدام جدي و فوري بين‌المللي است.

در طول هفته‌هاي اخير بيش از ۷هزار نفر از اقليت مسلمان روهينگيا در ميانمار از دست سركوب‌ها و كشتارهاي نظام‌مند اين كشور گريخته‌اند و سوار بر قايق به سمت تايلند، مالزي و اندونزي به راه افتاده‌اند.

تعدادي از اين افراد خود را به سواحل اين كشورها رسانده‌اند اما تعداد بيشتري از آنها همچنان در ميان آب‌هاي اين منطقه بدون آب و غذا و در شرايط وخيم سرگردان هستند.

در ميان اين افراد، عده‌اي از بنگلادشي‌ها هم هستند كه از شرايط بد اقتصادي و فقر موجود در كشورشان فرار كرده‌اند.

قوم آواره

روهينگياها اقليتي مسلمان در ميانمار هستند كه جمعيتي حدود يك‌ميليون و ۳۰۰هزار نفر دارند. اين مردم در غرب ميانمار در نزديكي مرز بنگلادش در استان «راخين» ‌زندگي مي‌كنند.

دولت ميانمار اقليت روهينگيا را به رسميت نمي‌شناسد و براي آنها حقوق شهروندي قائل نيست و آنها را مهاجران غيرقانوني «بنگالي» مي‌داند.

ميانمار اين افراد را در كمپ‌هايي به دور از مناطق شهري و روستايي متمركز كرده و آنها بدون داشتن اجازه جابه‌جايي تحت نظر نيروهاي دولتي زندگي مي‌كنند.

آزار و اذيت روهينگياها تنها از سوي دولت ميانمار نبوده بلكه طي سال‌هاي اخير با گسترش فضاي نژادپرستانه نسبت به آنها در جامعه ميانمار، عده زيادي از روهينگياها توسط گروه‌هاي تندرو بودايي كشته شده‌اند.

ميانمار بيش از ۵۳ميليون نفر جمعيت دارد و ۹۰درصد جمعيت اين كشور بودايي هستند.

بعد از تغييرات سياسي در ميانمار از سال ۲۰۱۱، فشار بر اين قوم بيشتر شد. طبق آمار رسمي تنها طي سال‌هاي ۲۰۱۲تا ۲۰۱۴ نزديك به ۳۰۰نفر از روهينگياها در حمله گروه‌هاي تندرو بودايي كشته شدند و طبق اعلام سازمان ملل، طي ۳سال گذشته بيش از ۱۲۰هزار نفر از آنها مجبور به فرار از اين كشور شده‌اند.

در دسامبر سال گذشته ميلادي (دي ۱۳۹۳)، مجمع عمومي سازمان ملل با تصويب قطعنامه‌اي از دولت ميانمار خواست رويكرد خود را نسبت به مسلمانان روهينگيا تغيير دهد و به آنها حق شهروندي اعطا كند.

با وجود اينكه اين قطعنامه با رأي مثبت ۱۹۳كشور عضو سازمان ملل به تصويب رسيد، دولت ميانمار همچنان به اجراي مفاد آن بي‌توجه بوده است.

فرار به دريا

افرادي كه قصد فرار از ميانمار را دارند، معمولا با پرداخت پول (۲۰۰تا ۳۰۰دلار به ازاي هر نفر) به قاچاقچيان ابتدا به تايلند و سپس از طريق خاك تايلند به مالزي منتقل مي‌شوند.

هفته‌ها سرگرداني روهينگياها ميان تايلند، مالزي و اندونزي، نبود آب و غذا و بروز درگيري در اين قايق‌ها كه طبق گزارش‌ها به كشته شدن بيش از ۱۰۰نفر از آنها نيز انجاميده، تراژدي وحشتناكي را رقم زد و تصاوير متعددي از وضعيت اين افراد توسط رسانه‌ها منتشر شد.

در ميان انتقادهاي فراوان، وزراي امور خارجه اين ۳كشور در نهايت روز چهارشنبه گذشته جلسه‌اي اضطراري تشكيل دادند و مالزي و اندونزي اعلام كردند۷هزار نفر از اين آواره‌ها را به‌صورت موقت پناه خواهند داد.

طبق اعلام سازمان ملل طي ۲هفته اخير نزديك به ۱۲۰۰نفر از اين افراد خود را از طريق دريا به مالزي رسانده‌اند و نزديك به ۱۵۰۰نفر هم وارد اندونزي شده‌اند.

ميترا ساليما سوريونو، سخنگوي كميسارياي عالي سازمان ملل در امور پناهندگان UNHCR در اندونزي در گفت‌وگو با همشهري از پذيرش و ثبت آوارگان روهينگيا در استان آچه اندونزي خبر داده است.

سوريونو مي‌گويد: «ما يك هفته است كه در ساحل آچه مستقر شده‌ايم و طي اين مدت نزديك به ۶۰۰نفر از اين افراد را پذيرش كرده‌ايم.

در اين شرايط اضطراري وظيفه ما در وهله اول ثبت اطلاعات اين افراد و رسيدگي به نيازهاي ضروري آنها شامل تأمين آب، غذا و دارو است.»

آوارگان دريا از مديترانه تا اقيانوس هند


درباره وضعيت آوارگان روهينگيا و شرايط ديگر آوارگان در نقاط مختلف دنيا با آدرين ادواردز، سخنگوي كميسارياي عالي سازمان ملل در امور پناهندگان مستقر در ژنو گفت‌وگو كرده‌ايم.

وضعيت آوارگاني كه اين روزها در جنوب شرق آسيا سرگردان هستند چيست؟

آنچه در بحران كنوني در جنوب شرق آسيا رخ داده، نوعي «مهاجرت مختلط» است، به‌عبارت ديگر در ميان اين افراد ديگراني هم هستند كه يا به‌دنبال مهاجرتند يا به‌دنبال پناهندگي، مثلا بنگلادشي‌هايي كه در ميان اين آوارگان هستند جزو اين دسته‌اند.

اين موضوع البته موضوع جديدي نيست، شرايطي مشابه اين شرايط، همزمان در درياي مديترانه، خليج عدن، درياي سرخ و باهاماس در درياي كارائيب در حال جريان است.

اينجا آنچه اهميت پيدا مي‌كند اين است كه مشخص شود چه كمك‌هايي نياز است، چه‌كسي به كمك نياز دارد، چه‌كسي آواره است و چه‌كسي نيست؟

چرا كه درصورتي كه وضعيت اين افراد به‌عنوان آواره درنظر گرفته شود، اقدامات متعددي از سوي نهادهاي بين‌المللي و كشورها براي حمايت از آنها بايد صورت پذيرد.

طبق قوانين بين‌المللي حمايت‌هايي بايد از سوي كشوري كه اين آواره‌ها در آن به‌سرمي‌برند صورت گيرد، بنابراين بسيار اهميت دارد كه مشخص شود كدام‌يك از اين افراد آواره هستند و كدام‌يك نيستند.

اگر نگاهي به وضعيت فعلي جهان بيندازيم مي‌بينيم كه تعداد قابل‌توجهي از مردم جهان بر اثر جنگ‌ها و به‌خاطر آزار و اذيت و كشتار آواره شده‌اند؛ چنين شرايطي بي‌سابقه بوده و نيازمند يك پاسخ جهاني است.

وقتي مي‌بينيم عده زيادي هستند كه براي نجات جانشان در مسير پرمخاطره‌اي قدم مي‌گذارند، به دريا مي‌زنند، خطر را به جان مي‌خرند، ما به‌عنوان جامعه بين‌المللي بايد راهكاري براي آن پيدا كنيم؛ چه براي شرايطي كه از آن فرار مي‌كنند، چه براي نجات آنها از دريا و پناه دادن به آنها و چه براي حمايت‌هاي بعدي از آنها.

در چنين شرايطي بايد با دولت‌ها كار كنيم.

آنچه به‌خصوص در حال حاضر در آب‌هاي جنوب شرق آسيا اتفاق افتاده واقعا يك تراژدي بين‌المللي است كه در قرن۲۱ نبايد اتفاق بيفتد.

يافتن راه‌حل براي اين تراژدي، كار يك كشور واحد نيست و يك كشور نمي‌تواند به تنهايي آن را مديريت كند بلكه همه كشورهاي جهان بايد باهم همكاري كنند، همكاري‌هاي منطقه‌اي بايد شكل بگيرد تا براي چنين اتفاق‌هايي بتوان راه‌حل مناسب ارائه داد.

آيا كمك‌ها در اين حد كافي است؟

خب اين همه ماجرا نيست؛ بايد به‌دنبال راه‌حل‌هاي اساسي بود.

براي تمام تراژدي‌هايي از اين دست، بايد به فكر راه‌حل‌هاي سياسي بود.

ما يك آژانس بين‌المللي هستيم كه اقدامات بشردوستانه انجام مي‌دهيم، اگر اراده‌اي سياسي براي حل چنين بحران‌هايي وجود نداشته باشد، از دست ما كاري برنمي‌آيد. راه‌حل در انجام عمليات نجات اين افراد از درياست؛ راه‌حل در يافتن راهي براي كمك به افرادي است كه هر روز خود را به خاك كشورهاي همجوار مي‌رسانند و اين اتفاقي است كه به‌صورت روزمره در جريان است.
نام شما

آدرس ايميل شما
برای ارتقای فرهنگ نقد و انتقاد و کمک به پیشرفت فرهنگ و اخلاق جامعه، تلاش کنیم به جای توهین و تمسخر دیگران، نظرات و استدلال هایمان را در رد یا قبول مطالب عنوان کنیم.
نظر شما *